Ey dost, naber ya? Nasılsın, hayatın nasıl gidiyor? Ben mi? Ne olsun işte bomboş. İyi desen diyemem, kötü desen sanki biraz ağır kaçıyor.

Hiç düşündün mü? Niye varsın bu hayatta? Yani herkes sürekli bir anlam arayışında, bir şey bulmaya çalışıyor; açıkçası ben de… Ama ara sıra da sanki hiç düşünmemişcesine akla gelir ya

Niye varız biz? Ya da ben…

Aslında basit düşünürsek olayı da basite indirebiliriz. Mesela ailemiz, ailemiz için varız. Onları mutlu etmek, bizi 9 ay boyunca taşıyan annelerimizin yüzünü güldürmek bizim için bir hediye, hem de kendi kendimize vereceğimiz güzel bir hediye. Hep yanında olmalarının karşılığını onlara iyi bir şekilde vermek için de varız tabii. Aslında bazen çok ağır gelebilecek bir sorumluluk ama bir bakıma da doğru.

Ya da sevmek için varız. Şiirler gibi olmasa da hayat, şiirlerle güzel olabilir. Biz de belki şiirimizi bulmak için hayattayız. En güzel kafiyelerle yazılmış, Özdemir Asaf ile Cemal Süreya şiirlerinin en güzel yerlerinden alıntılanmışımızı bulmak için yaşıyoruz. Kim bilir değil mi? Belki de hiç gelmeyecek olanımız için yaşıyoruzdur.

Bir de kendimiz için varız. Burasını hep unutuyoruz değil mi? Hatta nerdeyse sadece kişisel gelişim kitaplarında görüyoruz. “Kendin için varsın, tadını çıkar, başka bir şey olmasa da olur, bla bla bla” Ama gerçek yönden bakarsak hepimiz bunu en sona alıyoruz. Niye? Nerden bileyim niye! Belki de en mutsuz toplumlardan biri olduğumuz içindir. Belki de yaşadığımız bu stresli hayattandır. Belki belki belki… Yazmaya ne kadar can attığıma ve hatta bu konuda ne kadar zevkle düşüneceğime inanamazsınız. Ama sadece yazdığıyla kalmak olacak bezdiriyor insanı. Asla bir faydası olmayacağını düşünmek ya da bilmek. Sizce bunları yazınca yarınki stresimiz bitecek mi? Sanmıyorum. Ya da mutlu mu olacağız biranda. Keşke! Gerçekten keşke. Gözümüzü kapasak biranda herkes mutlu olsa da uzansak sonsuza. Üzgün olanımızı bile alsak içimize mutlu etsek. Küçüklerimize sevginin ne kadar güzel olduğundan bahsedip büyüdüğünde onları karmaşık bir ortama atmak zorunda kalmasak. Dediğimiz gibi olsa, sevginin karşılığı sevgi olsa.

Biliyorum keşkeler kötüdür. Çünkü hayatınız keşkeler olursa, sonunuz “Keşke yaşasaydım” olur derler. Yine de bazı şeyler vardır, hayal etmesi güzeldir. Gerçekleşmeyeceğini bilsen de, başını ve sonunu bilmeden hayal etmek…